| Nederlandse naam | Latijnse naam | Afkorting | Genitief |
| Voerman | Auriga | Aur | Aurigae |
| Zichtbaarheid | September - Mei voor bewoners tussen de 90-ste en de -40-ste breedtegraad (aangegeven is de periode dat het sterrenbeeld om 22 uur boven de horizon staat) | ||
| Grootte | In grootte is Voerman het 21-ste sterrenbeeld | ||
| Omgeving | Het sterrenbeeld wordt omringd door Camelopardalis, Perseus, Taurus, Gemini en Lynx | ||
| Meteorenzwermen | α-Aurigiden en de δ-Aurigiden | ||
Gegevens sterren
|
Ster |
Naam |
Betekenis |
Helderheid |
Afstand |
| α Aur | Capella. Hindi: Brahma hridaya |
Geit (moedergeit) | 0.06 | 42.22 |
| β Aur | Menkalinan | Schouder | 1.87 | 82.16 |
| γ Aur | Al Ka'b dhi'l Inan | Hiel | ||
| δ Aur | Prijipati | Schepper (Sanskriet) | 3.71 | 140.6 |
| ε Aur | Almaaz | Bok | 3.00 | 2038.5 |
| ι Aur | Hassalah | 2.68 | 513.6 | |
| η Aur | Hoedus II | 3.15 | 219.6 | |
| ζ Aur | Hoedus I | 3.68 | 795.5 |
De sterren ε Aur, ζ Aur en η Aur worden ook wel de Haedi genoemd: de kinderen
Klik op de afbeelding voor een kaart met de namen van de sterren
Beschrijving
Auriga - Mythologische afbeelding
De Voerman is één van de oude sterrenbeelden aan de Noordelijke Sterrenhemel en bevat één van de helderste sterren: Capella. Het sterrenbeeld wordt vaak afgebeeld als een voerman of wagenmenner: Auriga heeft een zweep in een hand en in de andere hand een geit (Capella) met haar twee kleintjes. Capella betekent "kleine geit". In de oudheid werd de ster ook wel
Amalthea genoemd. Amalthea was de geit die de oppergod Zeus zoogde. De oorsprong van het sterrenbeeld gaat mogelijk terug naar het babylonische sterrenbeeld Rukubi, de menner. De Grieken/Romeinen identificeerden het sterrenbeeld met Erichthonius, de lamme zoon van Hephaetus/Vulcan en Athena/Minerva,de uitvinder van de door vier paarden getrokken wagen.
Auriga is één van de 48 klassieke sterrenbeelden die Ptolemeus noemde in zijn Almagest.
Om Auriga te vinden zoeken we eerst Orion (de Jager) op aan de hemel. Taurus (de Stier) staat ten westen en boven deze twee, hoog aan de hemel vinden we de ster Capella. Deze ster markeert ongeveer het midden van het sterrenbeeld. De tweede heldere ster van Auriga heet El Nath (γ Aurigae) en wordt gedeeld met het sterrenbeeld Taurus (de Stier): β Tauri. De sterren van Auriga zijn relatief helder; vijf sterren zijn van magnitude twee of helderder. Capella is de op zes na helderste ster aan de hemel (magnitude 0,08) en staat op een afstand van 43,5 lichtjaar van ons vandaan. De ster is tien keer zo helder als onze zon. Capella is een dubbelster. De begeleider heeft een omlooptijd van 104 dagen. De visuele helderheid van Capella is de som van deze twee sterren. Er is nog een derde begeleider maar deze is veel en veel zwakker. Deze derde begeleider op zich vormt ook weer een dubbelster.
Auriga - uit de Uranometrica van Johann Bayer uit 1603
Auriga - uit de Atlas Celeste van John Bevis (± 1750)
Auriga - Uit Urania's Mirror (± 1825)
Dubbelsterren
ζ Aurigae bestaat uit een oranje reus waar een blauwe begeleider om heen draait. De periode bedraagt 2,7 jaar.
θ Aurigae is zichtbaar in grote telescopen. De primaire ster heeft een helderheid van 2,6 terwijl de begeleider van magnitude 7,1 is. De sterren staan 3,6" van elkaar.
ω Aurigae is van magnitude 5,0. De begeleider heeft een helderheid van magnitude 8,0. Ze staan op 5,4" van elkaar.
14 Aurigae is een meervoudige dubbelster zichtbaar in grotere telescopen. De hoofdster is van magnitude 5,1 de drie begeleiders B, C en D zijn van magnitude 11,1; 7,1 en 10,4. Ze staan op 11"; 15" en 7,7" van de hoofdster.
Variabele sterren
ε Aurigae is een merkwaardige veranderlijke ster. Meestal ligt de helderheid in de buurt van magnitude 2,9 maar eens in de 7 jaar (9892 dagen) daalt de helderheid naar magnitude 3,8. De eerstvolgende dip wordt in 2010 verwacht.
R Aurigae is een veranderlijke van het Mira-type. Normaal van magnitude 6,7 zakt de helderheid iedere 457,5 dagen naar 13,9. Eind november 2001 zal dit weer plaatsvinden.
Deepsky-objecten
Auriga herbergt drie Messier-objecten; M36, M37 en M38. Een telescoop wordt aanbevolen maar onder goede omstandigheden zijn ze ook in een verrekijker zichtbaar.
Download de sterrenkaart als pdf-bestand.
 |
M36(NGC1960) is een zwakke cluster van 50-60 sterren die dicht op elkaar staan. om de individuele sterren te kunnen zien is een grotere telescoop nodig. Foto: Paul Smeets. (Klik op de afbeelding voor een grotere foto) |
 |
M37(NGC2099) is de meest spectaculaire van de drie en kan ook gemakkelijk gevonden worden. Het is een rijke cluster van ongeveer 150 sterren. Verrekijkers laten alleen een wazig vlekje zien maar met een middelgrote telescoop worden zeker twaalf rode superreuzen zichtbaar waarvan er één in het centrum van de sterrenhoop ligt. De cluster is ongeveer 200 miljoen jaar oud. Foto Paul Smeets. (Klik op de afbeelding voor een grotere foto) |
 |
M38 (NGC1912) ligt in hetzelfde gebied, een beetje noordwest van M36. De cluster bevat een honderdtal sterren. Sommige waarnemers omschrijven de cluster als kruisvormig. Foto Paul Smeets. (klik op de afbeelding voor een grotere foto) |