Gegevens sterren

(Alleen de sterren met een naam zijn opgenomen)

Corona Australis op oude sterrenkaarten

Corona Australis - uit de Atlas Celeste van John Bevis (± 1750)

Corona Australis - uit de Uranographia van Johannes Hevelius (± 1690)

Corona Australis - uit Urania's Mirror (± 1825) samen met de sterrenbeelden Telescopium, Microscopium en Sagittarius

 Corona Australis - uit de Uranometrica van Johann Bayer uit 1603

 Download de sterrenkaart als pdf-bestand

Beschrijving

Corona Australis is een klein compact sterrenbeeld gelegen tussen Sagittarius (Boogschutter) en Scorpio, de Schorpioen, net ten oosten van de stekel van de Schorpioen.

Het is een oud sterrenbeeld: volgens de overlevering werd de Zuiderkroon gedragen door de centaur Sagittarius. Het sterrenbeeld is daarom ook bekend onder de naam Corona Sagittarii. Net zoals veel sterrenbeelden aan de zuidelijke sterrenhemel bestaat het uit relatief zwakke sterren.

Dubbelsterren

κ² en κ¹ Corona Australis vormen een schitterende dubbelster die vanuit Zuid- Europa zichtbaar is. κ² is de hoofdster: magnitude 5,9. κ¹ is van magnitude 6,6. De sterren staan 21,4' van elkaar.

H5014 is een nauwe dubbelster met een baan van 191 jaar. De sterren zijn beide van magnitude 5,7. De sterren staan 0,9" van elkaar.

Variabele sterren

Corona Australis heeft geen lang-periodieke variabelen, alleen een aantal onregelmatig variabelen. Twee van deze sterren TY en R staan in de gasnevel NGC6726/27/29.

Deepsky objecten

Er zijn geen Messier-objecten in Corona Australis maar het sterrenbeeld bevat wel een bolhoop die al gemakkelijk in een verrekijker is te zien en een uitgebreid complex van gasnevels. Zoekkaartje voor de NGC-objecten.

	NGC 6541 (Caldwell 78) is een bolhoop op een afstand van ongeveer 15 000 lichtjaar. Het is een behoorlijk heldere bolhoop die we kunnen vinden tussen q CrA en q Sco.
	NGC 6729 (Caldwell 68) is deel van een nevelachtig gebied waar ook de variabele sterren R CrA en TY CrA staan. Het gebied bevat een mengeling van heldere en donkere gasnevels.
	Het helderste gebied is NGC6726/6727 dat de vorm van een acht heeft. Ten noordoosten hiervan ligt NGC 6729 met daarin R CrA. Deze ster kent een helderheidverschil tussen magnitude 9,7 en 12. Als de ster helderder wordt verlicht hij ook de omringende nevel. De andere veranderlijke, TY CrA varieert tussen 8,8 en 12,6. Het nevelgebied is het gemakkelijkste te vinden als 7,5 graad ten zuiden van ζ Sagitarii wordt gezocht.