| Nederlandse naam | Latijnse naam | Afkorting | Genitief |
| Pauw | Pavo |
Pav |
Pavonis |
| Zichtbaarheid | Het sterrenbeeld is zichtbaar voor bewoners tussen de 15-de en de -90-ste breedtegraad. Het sterrenbeeld is dus nooit vanuit Nederland of België waarneembaar |
||
| Grootte | In grootte is Pavo het 44-ste sterrenbeeld |
||
| Omgeving | Het sterrenbeeld wordt omringd door Octans, Apus, Triangulum Australe, Ara, Telescopium en Indus |
||
| Meteorenzwermen | de δ-Pavoniden |
||
Gegevens sterren
(Alleen de sterren met een naam zijn opgenomen)
|
Ster |
Naam |
Betekenis |
Helderheid |
Afstand |
| α Pav |
de Pauw-ster. Chinees: Joo Tseo |
1.93 |
183.2 |
(klik op de afbeelding voor een kaart met de namen van de sterren)
Mythologie
Hera, de vrouw van Zeus en Koningin van de hemel was een extreem jaloerse vrouw. En met een goede reden: Zeus hield wel van een slippertje. Onderzoek heeft bijna vijftig geliefden aan het licht gebracht.
Eén van hen was Io. Het probleem was dat Io één van de priesteressen van Hera was, Hera ontdekte dit vrij snel. Om Io tegen Hera te beschermen veranderde Zeus haar in een kalf. Hera liet zich echter niet voor de gek houden en claimde het eigenaarschap over het kalf. Zij liet het beest bewaken door Argus Panoptus; een veelogig beest zoals de naam al aan geeft. Argus Panoptus had honderd ogen, zeer zeker genoeg om één onnozel kalf te bewaken. Zeus droeg Hermes op om Io te bevrijden. Om te voorkomen dat Hermes door één van de honderd ogen van Argus werd opgemerkt verleidde hij het beest met zijn fluit-spel. Toen het beest sliep gooide hij er een enorme zwerfkei op en sneed het hoofd er af. Om Io te treiteren stuurde Hera er aan horzel achteraan. Io zwierf door het gehele Middellandse Zeegebied om uit eindelijk in Egypte terecht te komen alwaar Zeus haar weer een menselijke vorm gaf. Hera zette de honderd ogen van de onfortuinlijke Argus Panoptus op de staart van de pauw.
Pas in de zeventiende eeuw werd de pauw deel van de beestenboel aan de sterrenhemel toen Johann Bayer het in 1603 introduceerde in zijn Uranometrica. Het sterrenbeeld is overigens bedacht door de Nederlander Pieter Dirkszoon Keyser. Niet iedereen ziet er overigens een pauw in, inwoners van Australië herkennen er, uitgaande van de sterren α Pavonis en β Pavonis een sauslepel in. Pavo is een groot sterrenbeeld dat de staart van de pauw laat zien in al haar glorie. De sterren zijn niet echt helder maar het sterrenbeeld bevat wel een aantal interessante deepsky-objecten.
![]() |
Pavo - uit de Uranographia van Hevelius (ca. 1690) |
Dubbelsterren
ξ Pavonis is een visuele dubbelster van magnitude 4,4 en 8,0. De sterren staan 3,5" van elkaar verwijderd.
Variabele sterren
κ Pavonis is een Cepheide-variabele met een periode van 9 dagen. De helderheid varieert tussen magnitude 3,91 en 4,8.
λ Pavonis is een γ Cas-variabele. De helderheid varieert tussen 4,0 en 4,3.
Deepsky-objecten
Download de sterrenkaart als pdf-bestand.





