Het sterrenbeeld Microscopium – Microscoop

Afbeelding Microscopium

Het sterrenbeeld Microscopium bevindt zich aan de zuidelijke sterrenhemel. Het is tussen 1751 en 1752 geïntroduceerd door de Franse astronoom Lacaille. Het sterrenbeeld bevat allemaal zwakke sterren. Als de weersomstandigheden niet ideaal zijn heb je zelfs een verrekijker nodig om het sterrenbeeld te kunnen zien. Er zijn geen meteorenzwermen die hun radiant hebben in het sterrenbeeld en er komen geen Messier-objecten voor in Microscopium. Er is één ster bekend waarvan we weten dat er een planeet om heen draait. Microscopium bevat ook geen heldere deep ky objecten.

Microscopium behoort tot de sterrenbeelden van Lacaille. Samen met Antlia, Caelum, Circinus, Fornax, Horologium, Mensa, Norma, Octans, Pictor, Reticulum, Sculptor en Telescopium.

Gegevens Sterrenbeeld

Nederlandse naamLatijnse naamAfkortingGenitief
MicroscoopMicroscopiumMicMicroscopii
ZichtbaarheidHet sterrenbeeld is voor waarnemers in Nederland en België niet zichtbaar. In Zuid-Europa komt het laag boven de horizon uit. De beste maand om dan te kijken is september.
GrootteIn grootte is Microscopium het 66-ste sterrenbeeld. Het sterrenbeeld beslaat een oppervlakte van 210 (°)2 aan de sterrenhemel.
OmgevingHet sterrenbeeld wordt omringd door Capricornus, Sagittarius, Indus, Grus en Pisces Austrinus.
MeteorenzwermenEr zijn geen meteorenzwermen bekend.
IAU-kaart sterrenbeeld Microscopium
IAU-kaart van het sterrenbeeld Microscopium – Microscoop

Download de kaart van het sterrenbeeld Microscopium – Microscoop.

De sterren van Microscopium

γ Microscopii (Gamma Microscopii)
Gamma Microscopii is de helderste ster van het sterrenbeeld. De ster heeft een visuele helderheid van magnitude 4,68 en bevindt zich op een afstand van ongeveer 229 lichtjaar van de Zon. Het is een dubbelster. De begeleider heeft een helderheid van magnitude 13,7. beide sterren zijn 26 boogseconden van elkaar gescheiden.

De massa van γ Microscopii bedraagt 2,5 zonsmassa en de straal is 10 keer de straal van de Zon. De ster straalt 64 keer zo veel licht uit als onze Zon.

ε Microscopii (Epsilon Microscopii)
Epsilon Microscopii bevndt zich op een afstand van 165 lichtjaar. De ster heeft een visuele helderheid van magnitude 4,7.

θ Microscopii (Theta Microscopii)
Theta Microscopii is een wijde dubbelster. Onder goede waarneemomstandigheden zijn beide sterren met het blote oog zichtbaar. De ster bevindt zich op een afstand van 186 lichtjaar. De helderheid bedraagt magnitude 4,8. θ1 Microscopii is een alpha CV-variabele ster met een kleine amplitude: tussen 4,77 en 4,87 magnitude. De periode bedraagt 2 dagen 2 uur en 55 minuten.

θ2 Microscopii is van magnitude 6,4 met een begeleider van 7,0; ze staan 0,5” uit elkaar.

α Microscopii (Alpha Microscopii)
Alpha Microscopii is een veranderlijke ster. De helderheid varieert tussen magnitude 4,88 en 4,94. De ster bevindt zich op een afstand van 380 lichtjaar. Naast een veranderlijke ster is het ook een dubbelster. De visuele begeleider heeft een helderheid van magnitude 10. Beide sterren zijn 20,4 boogseconden van elkaar gescheiden. Om de begeleider te kunnen zien is een kleine telescoop voldoende.

AX Microscopii (Lacaille 8760)
AX MIcroscopii bevindt zich op een afstand van slechts 12,87 lichtjaar van de Zon. Het is één van de meest nabije sterren die we kennen. De ster heeft een helderheid van magnitude 6,7.

Het is een zogenaamde flare-ster die minder dan eenmaal per dag oplicht. De ster heeft een massa van 0,6 zonsmassa en een straal van 0,51 keer die van de Zon. Deze rode dwerg is één van de grootste en helderste rode dwergen die we kennen.

Lacaille ontdekte de ster omstreeks 1750 toen hij aan het waarnemen was vanaf Kaap de Goede Hoop in Zuid-Afrika. 20.000 jaar geleden bevond AX Microscopii zich het dichtste bij de Zon. De afstand bedroeg toen minder dan 12 lichtjaar.

AU Microscopii
Ook AU Microscopii is een flare-ster. De ster bevindt zich op een afstand van 32,3 lichtjaar. De helderheid bedraagt magnitude 8,7. Om de ster bevindt zich een circumstellaire schijf die een straal heeft van 200 astronomische eenheden. De leeftijd van de schijf wordt geschat op ongeveer 12 miljoen jaar.

AU Microscopii is een rode dwerg. De massa bedraagt 0,31 zonsmassa en de straal is 0,84 maal de straal van de Zon.

AU Microscopii is een lid van de Beta Pictoris Groep van bewegende sterren.

BO Microscopii
Ook BO Microscopii is een flare-ster. Deze oranje ster bevindt zich op een afstand van 170 lichtjaar van de Zon en heeft een helderheid van magnitude 9,4. De ster heeft een massa van 0,82 zonsmassa en een straal van 1,82 keer die van de Zon. De ster draait met een snelheid van 135 km/sec. erg snel om zijn as. Voor één omwenteling zijn slechts 0,38 dagen nodig.

HD 197286 (WASP-7)
HD 197286 bevindt zich op een afstand van 456 lichtjaar. De ster heeft een visuele helderheid van magnitude 9,5. De massa bedraagt 1,28 zonsmassa en de straal is 1,236 keer die van de Zon.

In 2008 werd er bij deze ster een planeet ontdekt die WASP-7b is genoemd. Het is een zogenaamde hete Jupiter die met een periode van 4,95 dagen om de ster heen draait. De planeet is met een grootte van 95% van Jupiter bijna even groot als onze eigen Jupiter.

Microscopium op oude kaarten

Microscopium – uit Urania’s Mirror (ca. 1825) samen met de sterrenbeelden Telescopium , Corona Australis en Sagittarius.

De deep sky objecten van Microscopium

Microscopium bevat geen deep sky objecten die voor de amateur-astronoom interessant zijn.

NGC 6925
NGC 6925 is een balkspiraalvormig sterrenstelsel. Het sterrenstelsel is lensvormig en we kijken er van de zijkant tegen aan. NGC 6925 bevindt zich 3,7° ten noordwesten van α Microscopii. Het sterrenstelsel heeft een helderheid van magnitude 11,3 en het werd in juli1834 ontdekt door William Herschel. In 2011 werd er een supernova waargenomen in NGC 6925.

NGC 6923
NGC 6923 is een spiraalvormig sterrenstelsel dat een visuele helderheid van magnitude 12,2 heeft. Het sterrenstelsel bevindt zich op een afstand van ongeveer 36.437 miljoen lichtjaar. Ook dit sterrenstelsel werd in juli 1834 door William Herschel ontdekt.

 

Eerste publicatie: 25 juli 2009
Laatste keer bijgewerkt op: 18 december 2016