De Parker Solar Probe heeft de Zon aangeraakt

De ruimtesonde van de NASA heeft zijn eerste directe contact met de atmosfeer van de Zon gemaakt en dat is een historische prestatie.

Solar Orbiter en Parker Solar Probe
Artist impression van de Solar Orbiter (links) en de Parker Solar Probe (rechts). Credit: Solar Orbiter: ESA/ATG medialab; Parker Solar Probe: NASA/Johns Hopkins APL

Zoals je wellicht weet is de Zon een gigantische, “brandende” bal van kernfusie. Het is niet het soort ding dat je wil porren. Toch hebben NASA-wetenschappers dat wel gedaan en wel met behulp van de Parker Solar Probe. Die sonde raakte de corona van de Zon aan en maakte hiermee direct contact met het plasma en de atmosfeer van de Zon.

NASA probeert dit al een tijdje. Eerder vestigde de Parker Solar Probe records als het snelste ruimtesonde en het ruimtevaartuig dat de Zon het dichtste nadert. Nu is dat laatste record aangescherpt. De resultaten van het team zijn eerder deze week in het tijdschrift Physical Review Letters gepubliceerd.

In bovenstaande video kun je de beelden zien van coronale streamers die zijn gemaakt door de Wide-Field Imager for Solar Probe (WISPR). WISPR bestaat uit twee camera’s die zichtbaar licht vastleggen. Het is de enige imaging-tool die de Parker Solar Probe heeft.

Het belang van de gebeurtenis en de waarnemingen van de Parker Solar Probe zijn moeilijk te overschatten, aldus onderzoekers. Al meer dan 50 jaar, sinds het begin van het ruimtevaarttijdperk, worstelt de heliosferische gemeenschap met het onbeantwoorde probleem van hoe de zonnecorona wordt verwarmd tot meer dan een miljoen graden om de zonnewind aan te drijven.

Deze voortdurende missie om “de Zon aan te raken” is een geweldige manier om de heliofysica beter te leren begrijpen. Omdat de Zon voor ons de dichtstbijzijnde ster is, is het ook het enige nabije vergelijkingsmateriaal voor het begrijpen van andere sterren in het heelal. Mysteries rond temperatuurverschillen in de ster en hoe de corona van de Zon de zonnewind produceert hebben NASA doen besluiten een sonde in de ster zelf te lanceren. Natuurlijk moest Parker worden bewapend met grote verdedigingswerken tegen de extreme hitte en straling van de Zon.

Terwijl de ruimtesonde zich in de corona van de Zon bevond bemonsterde hij deeltjes en de sterke magnetische velden die daar in overvloed aanwezig zijn. De magnetische velden op de Zon zijn waarschijnlijk verantwoordelijk voor de “kampvuren”, dit zijn grote boogvormige fakkels die op het oppervlak van de Zon voorkomen. De corona is honderden keren heter dan het oppervlak van de Zon en wetenschappers hopen dat de ruimtesonde helpt bij het onthullen van waarom.

Het verblijf van de ruimtesonde in de atmosfeer van de Zon vond eigenlijk al eind april plaats. Toen naderde Parker voor de achtste keer de Zon van dichtbij. Toen de ruimtesonde door de corona ging duurde dit verblijf ongeveer vijf uur en reisde de Parker Solar Probe met een snelheid van 100 kilometer per seconde door het gloeiend hete plasma heen. Ook tijdens de negende nadering in augustus vloog de ruimtesonde door de corona heen. Tijdens die laatste scheervlucht kon de sonde opnames maken van coronale streamers. Dit zijn structuren van zonnemateriaal die eruit zien als oververhitte draden.

Vanaf nu zal de Parker Solar Probe voor elke nadering van de Zon door de corona moeten reizen en onderweg steeds meer gegevens verzamelen. De Parker Solar Probe zal tot zijn laatste baan in 2025 door de corona van de Zon blijven reizen.

Artikel: Parker Solar Probe Enters the Magnetically Dominated Solar Corona, J. C. Kasper et al. Phys. Rev. Lett. 127, 255101 – Published 14 December 2021

Eerste publicatie: 19 december 2021
Bron: NASA