Het uitdijende heelal: van de Oerknal tot Vandaag

NGC6397 in Ara - Altaar

De bolhoop NGC 6397 in het sterrenbeeld ARA – Altaar. Met een geschatte leeftijd van 13,5 miljard jaar is het één van de oudste onderdelen van ons sterrenstelsel. De bolhoop bevat ongeveer 400.000 sterren en bevindt zich op een afstand van 7200 lichtjaar.

Met de Oerknal werd het heelal als een onvoorstelbare hete en compacte punt geboren. Toen het heelal net 10-34 ste seconde oud was (dat is een honderdste van een miljardste van een triljoenste van een triljoenste seconde) vond er een geweldige uitdijing plaats die we inflatie noemen. Tijdens deze inflatie dijde het heelal sneller dan het licht uit. Het verdubbelde in die fractie van een seconde meer dan 90 maal in grootte. Van subatomaire grootte naar de grootte van een golfbal.

Na deze inflatie groeide het heelal verder maar met een langzamere snelheid. Bij het uitdijen van de ruimte koelde het heelal af en begon materie zich te vormen. Eén seconde na de Oerknal was het heelal gevuld met neutronen, protonen, elektronen, anti-elektronen, fotonen en neutrino’s.

De lichtste elementen ontstonden gedurende de eerste drie minuten tijdens een proces dat Oerknal nucleosynthese wordt genoemd. De temperatuur koelde af van 1032 Kelvin tot 109 Kelvin. Protonen en neutronen botsten met elkaar om deuterium te vormen (deuterium is een isotoop van waterstof). De meeste deuterium werd omgezet naar helium maar er ontstonden ook sporen lithium.

Lees meer over “het uitdijende heelal: van de Oerknal tot Vandaag”.