Wie was Konstantin Tsiolkovsky?

Konstantin Tsiolkovsky
Konstantin Tsiolkovsky omstreeks 1930. Credit: By Unknown[1], Public Domain, Link
Konstantin Tsiolkovsky was een Sovjet-Russische raketgeleerde en ruimtevaartpionier. Hij werd op 17 september 1857 geboren. Hij wordt gezien als een van de grondleggers van de rakettechniek en de ruimtevaart en hij leverde een grote bijdrage aan het succes van het ruimtevaartprogramma van de Sovjet-Unie.

Achtergrond van Tsiolkovsky

Als gevolg van rode hond werd Tsiolkovsky op 10-jarige leeftijd doof en moest hij stoppen met school. Hij bleef zichzelf onderwijzen en werd later door zijn familie naar Moskou gestuurd om daar verder te studeren. In Moskou studeerde hij natuurkunde, sterrenkunde, mechanica en meetkunde. Na drie jaar werd hij door zijn vader weer naar huis gehaald. Zijn vader onderwees hem tot 1892 in wiskunde en natuurkunde. In 1892 kreeg hij een aanstelling als docent wiskunde aan de Borovsk school in de provincie Kaluga. In de tussentijd was hij getrouwd en vader geworden. Tijdens de Russische Revolutie leefde hij erg afgezonderd. Zoals veel andere wetenschappers werd Tsiolkovsky geïnspireerd door de science fiction verhalen van Jules Verne. Gebaseerd op deze verhalen ontwierp en beredeneerde hij ruimtereizen en raketaandrijvingen. Het is hierom dat hij wordt gezien als de vader van de ruimtevaart.

Tsiolkovsky startte zijn docentencarrière in de buurt van Moskou maar hij bleef wetenschappelijke ontdekkingen doen. Tijdens zijn leven schreef hij meer dan 400 boeken waarvan er 90 te maken hadden met reizen in de ruimte. Ook steunde hij filosofische discussies over ruimtereizen met behulp van zijn theorie over raketten. Naast zijn talrijke ontwerpen van raketten ontwierp hij veel ruimtestations en luchtsluizen om in een vacuüm een ruimteschip te verlaten. Ook maakte hij plannen voor biologische systemen om voor voedsel en zuurstof te produceren voor kolonies in de ruimte.

Een bestuurbare metalen ballon

Omstreeks 1890 spendeerde Tsiolkovsky veel tijd aan een metalen bestuurbare ballon die in krimpen en uitzetten. In die tijd was de term “luchtschip” nog niet uitgevonden maar Tsiolkovsky presenteerde zijn plannen voor een volledig bestuurbare metalen ballon. In 1892 publiceerde hij zijn eerste studie over het onderwerp dat hij een “Controleerbare Metalen Ballon” noemde. Hij ontwikkelde zijn eigen laboratorium dat zich bezighield met aerodynamica. Hij was vermoedelijk de eerste in de Sovjet-Unie die een windtunnel bouwde om er testen in uit te voeren. Zijn experimenten en uiteraard ook zijn resultaten werden ondersteund door de beroemde wetenschapper Nikolay Zhukovsky die we kennen als de vader van de moderne aerodynamica en hydrodynamica.

Later begon Tsiolkovsky de beweging van straalmotoren te bestuderen en ontwikkelde hij formules over snelheid, brandstofinvloeden en massa. Zijn artikel “Investigation of Outer Space Rocket Devices” werd in 1903 gepubliceerd. In dit artikel bewees hij dat raketten gebruikt konden worden voor vluchten in de ruimte. Tsiolkovsky was zijn tijd ver vooruit en zijn werk werd vaak niet serieus genomen, hetgeen heb erg teleurstelde.

Later in zijn leven kreeg hij echter de verdiende erkenning en krijg hij van de Sovjetregering een levenslang pensioen toegewezen. Het is bekend dat zijn theorieën niet erg praktisch waren. Dit heeft vermoedelijk te maken met zijn beperkte budget om te experimenteren. Veel experimenten betaalde hij namelijk helemaal zelf. Later werden raketwetenschappers zoals Wernher von Braun sterk beïnvloedt door Tsiolkovsky’s gedachtengoed.

 

De mens zal niet altijd op Aarde blijven; het najagen van licht en ruimte zal hem ertoe brengen de grenzen van de atmosfeer te doordringen, aanvankelijk aarzelend, maar uiteindelijk om de hele zonneruimte te veroveren. – Konstantin Tsiolkovsky

 

Eerste publicatie: 17 september 2021