Oude theorie over water op de Maan bevestigd?

 

water op de Maan?
Onze Maan

Een team van Japanse wetenschappers onder leiding van Masahiro Kayama van het Frontier Research Institute for Interdisciplinary Sciences van de Universiteit van Tohoku heeft het mineraal moganiet aangetroffen in een maanmeteoriet die is gevonden in een hete woestijn in het noordwesten van Afrika. Het is een belangrijke ontdekking want om het mineraal te maken is water nodig en dat versterkt de overtuiging dat er water op de Maan is.

Moganiet is een kristal van siliciumdioxide dat erg veel op kwarts lijkt. Op Aarde ontstaat het als een neerslag als basisch water dat SiO2 bevat onder hoge druk verdampt. Het voorkomen van moganiet op de Maan is een sterke aanwijzing dat er wateractiviteit is op de Maan.

Kayama en zijn team bestudeerden met behulp van geavanceerde technieken 13 maanmeteorieten op chemische samenstelling en structuur. Ze gebruikten onder andere elektronenmicroscopie voor sterke vergrotingen en micro-Raman spectroscopie om aan de hand van vibraties van atomen de structuur van de mineralen te bepalen.

In slechts een van de dertien maanmeteorieten werd moganiet aangetroffen en dat bevestigt de theorie dat het moganiet niet op Aarde is ontstaan. Als het moganiet als gevolg van omstandigheden op Aarde was ontstaan dan zou het in alle meteorieten moeten zitten die in dezelfde periode op Aarde zijn gevallen en dat is duidelijk niet het geval. Het moganiet was deels veranderd in SiO2 mineralen die alleen onder zeer hoge druk kunnen ontstaan zoals stishoviet en coesiet waarvan men denkt dat die alleen kunnen zijn ontstaan tijdens grote inslagen op de Maan.

Het is voor het eerst dat moganiet in stenen afkomstig van de Maan is aangetroffen. De onderzoekers vermoeden dat de meteorieten afkomstig zijn van de regio Procellarum Terrane op de Maan en dat het moganiet is ontstaan doordat water verdampt door sterk zonlicht. De theorie van de onderzoekers zegt dat dieper onder het maanoppervlak, beschermd tegen zonlicht, veel water voorkomt in de vorm van ijskristallen.

In recente jaren hebben ruimtesondes bewijs voor concentraties waterijs aangetoond aan de polen van de Maan. Het waterijs bevindt zich in diepe kraters die nooit door de Zon worden beschenen. Het is echter nu voor het eerst dat wetenschappers bewijs hebben gevonden voor het voorkomen wan water in de ondergrond van de Maan op gemiddelde en lagere breedtegraden.

Kayama en zijn team schatten dat er ongeveer 0,6 gewichtsprocent water voorkomt in de bodem van de Maan. Als ze gelijk hebben dan is dit een gemakkelijk te winnen bron voor toekomstige maanonderzoekers en het maakt het gemakkelijker een permanente basis op de Maan te ontwikkelen.

De Japanse ruimtevaartorganisatie JAXA overweegt voor de toekomst twee missies. Binnen vijf jaar zou er een lander op de pool moeten landen die gaat zoeken naar water en binnen tien jaar een missie die samples van de achterzijde van de Maan naar de Aarde moet brengen.

 

Eerste publicatie: 17 juni 2018
Bron: Universiteit van Tohoku