Radioastronomen fotograferen de maankrater Tycho

Astronomen hebben met behulp van een nieuwe radartechnologie met de 100 meter Robert C. Byrd Green Bank telescoop een opname gemaakt van de jonge maankrater Tycho.

krater Tycho op de Maan
Gedeeltelijk verwerkt beeld van de Tycho krater met een resolutie van bijna 5 bij 5 meter. De afbeelding bevat ongeveer 1,4 miljard pixels en is gemaakt tijdens een radarproject van de Green Bank sterrenwacht, het National Radio Astronomy Observatory en Raytheon Intelligence & Space waarbij gebruik werd gemaakt van de Green Bank Telescope en antennes van de Very Long Baseline Array. Credit: NRAO / GBO / Raytheon / NSF / AUI.

De Tycho krater is een inslagkrater die zich in de zuidelijke hooglanden op de Maan bevindt. De krater heeft een diameter van 85 kilometer, een diepte van 4,8 kilometer en is omringd door een opvallend systeem van stralen die lange spaken vormen tot wel 1500 kilometer lang.

De krater is vernoemd naar de Deense astronoom Tycho Brahe en heeft een geschatte leeftijd van ongeveer 108 miljoen jaar. Net zoals veel andere kraters op de nabije zijde van de Maan is ook deze naam gegeven voor de Jezuïet astronoom Giovanni Riccioli.

De nieuwe opname die met de Green Bank telescoop is gemaakt beslaat een gebied van 200 bij 175 kilometer. De opname bestaat uit ongeveer 1,4 miljard pixels en heeft een resolutie van ongeveer 5 bij 5 meter.

De astronomen hebben nog genoeg werk te verzetten om de afbeeldingen te verbeteren maar ze wilden het mooie resultaat al wel delen met het publiek. Ze zien er naar uit om in de toekomst meer afbeeldingen van dit project te publiceren.

De Green Bank telescoop werd in 2020 met nieuwe technologie uitgerust die het mogelijk maakt om radarsignalen naar de ruimte te sturen.

Met behulp van deze telescoop en antennes van de Very Long Baseline Array zijn sinds die tijd verschillende testen uitgevoerd die zich voornamelijk richtten op het oppervlak van de Maan. Zo werden o.a. de Tycho krater en de landingsplaatsen van de Apollo’s vastgelegd,

De opname is gemaakt met een proces dat synthetic aperture radar wordt genoemd. Iedere puls die door de Green Bank wordt verstuurd, wordt door zijn doel gereflecteerd. In dit geval dus het oppervlak van de Maan. Het signaal wordt weer opgevangen en opgeslagen. Die opgeslagen pulsen worden met elkaar vergeleken en geanalyseerd. Hier rolt uiteindelijk een afbeelding uit.

Omdat we door de ruimte bewegen zijn de zender, het doel en de ontvangers constant in beweging. Op het eerste oog lijkt het dan lastiger om een scherpe opname te maken maar in dit geval leidt het tot veel meer belangrijke gegevens.

Deze beweging zorgt voor kleine verschillen tussen de radarpulsen. Deze verschillen worden onderzocht en gebruikt om een afbeelding te berekenen met een hogere resolutie dan welke mogelijk is bij een stationaire waarneming. Ook kan de resolutie van de afstand tot het doel worden vergroot en kan men nauwkeuriger berekenen hoe snel het doel naar of van de ontvanger af beweegt en hoe het doel beweegt over het gezichtsveld.

Eerste publicatie: 23 september 2021
Bron: Sci-News en andere
n