Turdus Solitarius

Turdus Solitarius werd in 1776 geïntroduceerd door de Franse astronoom Pierre-Charles Le Monnier in een artikel genaamd “Constallation du Solitaire” dat verscheen in de Mémoires van de Franse Academie der Wetenschappen.

Hij nam 22 sterren en beschreef het sterrenbeeld als een vogel uit India en de Philipijnen. De vogel die Le Monnier beschreef was een blauwe rotslijster (Monticola solitarius, familie Turdidae). Volgens Le Monnier introduceerde hij het sterrenbeeld ter nagedachtenis aan de Venus-expeditie van Alexandre-Guy Pingré in 1761. Deze astronoom nam de overgang van Venus over de zonneschijf waar vanaf het eiland Rodrigues in de Indische Oceaan. Het is onbekend waarom Le Monnier juist deze vogel koos.

Johann Bode gaf in 1801 het sterrenbeeld zijn Latijnse naam Turdus Solitarius. De Engelse wetenschapper Thomas Young hernoemde het sterrenbeeld naar een spotvogel op zijn sterrenkaart uit 1806. De Engelse amateur astronoom Alexander Jamieson veranderde het in Noctua de uil in zijn Celestial Atlas die in 1822 verscheen. Jamieson verbaasde zich er over dat er nog geen uil aan de hemel stond en dat terwijl de vogel toch een belangrijke rol speelt in de Egyptische mythologie. Het sterrenbeeld was gelegen in een gebied aan het eind van de staart van Hydra – Waterslang vlak bij het sterrenbeeld Libra – Weegschaal

 

Klik op de foto voor een grotere afbeelding.
De kaart is afkomstig uit de Uranographia van Johann Bode die in 1801 verscheen.

Eerste publicatie: 29 juli 2009
Laatste keer bijgewerkt op: 26 februari 2017