Antinous

Antinous was de mannelijke geliefde van de Romeinse keizer Hadrianus. Ofschoon het verhaal zich laat lezen als een roman is het dus een figuur dat echt heeft bestaan en geen mythologisch karakter.

Antinous werd in 110 v. Chr. geboren in Bythinium, het hedendaagse Bolu in het noord-westen van Turkije. In die tijd was dit een Romeinse provincie.In 130 v. Chr. waren Hadrianus en Antinous samen op reis over de Nijl. Antinous verdronk in de buurt van de hedendaagse plaats Mallwai in Egypte.

Een orakel had voorspeld dat de keizer zou worden gered van een groot gevaar door het offer van één van zijn geliefden. Antinous begreep dat dit op hem van toepassing was.Zelfmoord of ongeluk, dat weten we niet maar Hadrianus hart was gebroken.

Hij stichtte een stad Antinoöpolis in de buurt van waar de jongen was gestorven en hij plaatste hem aan de sterrenhemel. Hadrianus koos daar voor een groepje sterren in de buurt van Aquila – de Arend. Ptolemeus noemde Antinous als onderdeel van Aquila in zijn De Almagest (die ongeveer 20 jaar na de dood van  Antinous werd geschreven). De eerste vermelding op een globe stamt uit 1536: de Duitse wiskundige en cartograaf Caspar Vogel plaatste het op zijn sterrenglobe.

Ook Mercator plaatste het sterrenbeeld in 1551 op een sterrenglobe. Tycho Brahe noemde in 1602 Antinous als zelfstandig sterrenbeeld en zo bleef het tot ver in de negentiende eeuw.Antinous wordt altijd afgebeeld in de klauwen van de Aquila – de Arend maar wordt ook soms verward met Ganymedes die door een arend naar Zeus werd gebracht.

Antinous – De kaart is afkomstig uit de Uranographia van Johann Bode die in 1801 verscheen.

Antinous – Urania’s Mirror (ca. 1825) samen met de sterrenbeelden Delphinus, Sagitta en Auila.

Eerste publicatie: 29 juli 2009
Laatste keer bijgewerkt op: 26 februari 2017