De atmosfeer van de Zon: fotosfeer, chromosfeer en corona

De atmosfeer van de Zon bestaat uit een aantal verschillende lagen: de fotosfeer, de chromosfeer en de corona. Via deze lagen wordt de door de Zon geproduceerde energie die langzaam van uit het binnenste naar boven is gemigreerd, uitgezonden als licht en hitte.

De onderste laag van de atmosfeer wordt fotosfeer genoemd. Deze laag is ongeveer 500 kilometer dik. In deze laag wordt de energie vrijgegeven als licht. Door de grote afstand van de Aarde tot de Zon heeft dit licht 8 minuten nodig om ons te bereiken.

De atmosferische lagen van de Zon

De fotosfeer wordt gekenmerkt door heldere, borrelende granules van plasma en donkere koudere zonnevlekken die ontstaan daar waar het magnetisch veld van de Zon door het oppervlak heen breekt. Zonnevlekken lijken zich te bewegen over het oppervlak. Dit is niet zo, het wordt veroorzaakt door de rotatie van de Zon. Omdat de Zon een grote bal van gas is en niet echt een vaste vorm heeft roteren verschillende gebieden op de Zon met verschillende snelheden. Aan de evenaar roteert de Zon met een snelheid van 24 dagen, aan de polen is dit iets meer dan 28 dagen.

Animatie van de atmosfeer van de Zon in verschillende golflengtes en verschillende hoogtes. De Aarde is er op schaal bij getekend. De animatie is gemaakt door de Dutch Open Telescope. Een telescoop speciaal ontworpen voor het waarnemen van de Zon.

De fotosfeer is ook de bron van de zonnevlammen. Dit zijn geweldige uitbarstingen die honderdduizenden kilometers boven het oppervlak uit kunnen steken. Deze zonnevlammen veroorzaken röntgenstraling, ultraviolette straling, elektromagnetische straling en radiogolven.

De volgende laag is de chromosfeer, De chromosfeer zendt rood licht van super heet waterstof. De rode gloed kan alleen worden waargenomen tijdens een zonsverduistering want het licht is dermate zwak dat het wordt overstraald door het licht uit de dieper gelegen fotosfeer.

De derde laag van de zonneatmosfeer is de corona. Deze corona kunnen we alleen zien tijdens een zonsverduistering. De corona is zichtbaar als grote lange pluimen van geïoniseerd gas die de ruimte instromen. De temperatuur van de corona bedraagt ± 2 miljoen °Celsius. De corona is heel erg ijl. De gassen aan de rand van de corona koelen af en stromen de ruimte in als de zonnewind.

Eerste publicatie: 25 november 2012
Laatste keer bewerkt op: 19 maart 2017